กฎหมาย มาตรฐานทางเทคนิค แนวทางของอุตสาหกรรม และการรับรอง แตกต่างกันอย่างไร?

*เอกสารสี่ประเภทแสดงไว้คู่กัน การที่มาตรฐานมีผลบังคับหรือไม่ยังต้องตรวจสอบจากวิธีที่ถูกอ้างอิงประกอบด้วย*

กฎหมายกำหนดความรับผิดชอบและข้อจำกัด มาตรฐานทางเทคนิคระบุข้อกำหนดหรือวิธีทดสอบ แนวทางช่วยอธิบายการนำไปปฏิบัติ ส่วนการรับรองหรือการให้การรับรองความสามารถ เป็นการแสดงหลักฐานถึงความสอดคล้องหรือความสามารถภายในขอบเขตที่กำหนด สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่คำพ้องความหมาย มาตรฐานหนึ่ง ๆ จะมีผลบังคับหรือไม่ ยังต้องพิจารณาจากการที่กฎหมายอ้างอิง ระบบของท้องถิ่น และเงื่อนไขในสัญญา

ตัวอย่างเช่น การที่ห้องปฏิบัติการทดสอบตามมาตรฐานใดมาตรฐานหนึ่ง เพียงแสดงว่ารายการที่ระบุไว้ได้รับการประเมินภายใต้เงื่อนไขที่ระบุไว้เท่านั้น และการที่ห้องปฏิบัติการได้รับการรับรองความสามารถ ก็ไม่ได้หมายความว่ารายงานทุกฉบับที่ออกจะครอบคลุมกฎระเบียบด้านผลิตภัณฑ์ทั้งหมดโดยอัตโนมัติ หมายเลขมาตรฐานยังต้องอ่านควบคู่กับรุ่นและขอบเขตการใช้งานด้วย ข้อมูล ISO/IEC 17025

ข้อกำหนดตามสัญญาก็ต้องแยกแยะอย่างเป็นอิสระเช่นกัน ลูกค้ารายหนึ่งอาจกำหนดให้ใช้มาตรฐานเฉพาะ แม้กฎหมายท้องถิ่นจะไม่ได้บังคับมาตรฐานนั้น แต่ก็อาจกลายเป็นเงื่อนไขการส่งมอบที่คู่สัญญาตกลงกันได้ ในทางกลับกัน ภาระหน้าที่ตามกฎหมายที่ไม่ได้เขียนไว้ในสัญญาก็ไม่อาจละเว้นได้เช่นกัน ดังนั้น รายการตรวจสอบความสอดคล้องจึงควรแยกข้อกำหนดทางกฎหมาย ข้อกำหนดตามสัญญา และข้อกำหนดภายในขององค์กรออกจากกัน เพื่อหลีกเลี่ยงการนำทั้งสามอย่างมาปนเป็นแหล่งเดียวเมื่อเกิดข้อพิพาท

เมื่อองค์กรได้รับ "แผนการรับรอง" ควรสอบถามว่าสิ่งที่ได้รับการรับรองคืออะไร หน่วยงานผู้ออกใบรับรองคือใคร อ้างอิงเอกสารใด และสามารถตรวจสอบได้อย่างเปิดเผยหรือไม่ การนำการประกาศด้วยตนเองมาห่อหุ้มให้ดูเหมือนการอนุมัติจากภาครัฐ หรือการอธิบายมาตรฐานเชิงวิธีให้เป็นเสมือนการรับรองด้านสุขภาพ ล้วนทำให้ผู้อ่านเข้าใจผิด การแยกแยะลักษณะของเอกสารอย่างชัดเจนจะช่วยลดการทดสอบซ้ำซ้อน และช่วยระบุวัสดุที่ไม่มีคุณค่าในการพิสูจน์จริงได้